Archive for Ἰουλίου 2006
Νυχτερινή αποκαθήλωσις αυτοκλήτου σωτήρος
Ότι που χάραζε … κι εγώ στο ακρόπρωρον όπως κάθε που χαράζει. Και ξάφνου αντιλαμβάνομαι κρεμάμενον τι κύριον (ρετουσαρισμένον) να με θωρεί με μισό χαμόγελο και να με προσκαλεί στη μεγάλη ανατροπή!!! Κι εγώ που θέλω να σωθώ απ’ όλα αυτά που με κατατρέχουν ερήμην μου και αναμένω τον “Μεσσίαν” (το συνηθίζω, άλλωστε εγώ τρέφομαι με το εξ’ ουρανού μάνα), λέω “εδώ είμαστε”.
Μαζί με το χάραμα και το θάμα.
